«قلعه ذهن»
دعوتی‌ست به درون‌نگری؛ به سفری درونی به اعماق خاطرات، افکار، و رؤیاهایی که در سکوت ذهن شکل می‌گیرند.

«قلعه ذهن» تنها یک مجسمه چوبی نیست؛ بلکه سفری است به درون معماری روح انسان. دژی که محافظ است، هم مرموز و هم شکوفا

در دل سکوت، سری آرام گرفته؛ چشمانش بستهاند، نه از خواب، بلکه از تأمل. موهایش چون
ریشههای اندیشه، به زمین پیچیدهاند. و از میان آنها، قلعهای سر برآورده—نه از سنگ، بلکه از
خاطره.
این قلعه، ذهن اوست. هر برج، یک رؤیاست. هر دیوار، یک تجربه. پرچم در اوج، نماد ارادهایست که
هنوز برافراشته مانده.


درون این قلعه، اتاقهاییست که هیچکس ندیده:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *